Reklama

Dywizjon 303 ma swoje muzeum

2018-04-16 18:42

Anna Przewoźnik

Michał Janik

Niezwykłe spotkanie z historią i lotnictwem miało miejsce w Napoleonie w gminie Lipie, powiecie kłobuckim. Tam bowiem powstało Muzeum 303 im. ppłk. pil. Jana Zumbacha.

Oficjalne otwarcie muzeum jest przewidziane 1 września br., ale już 15 kwietnia mieszkańcy okolicznych miejscowości, powiatów mieli okazje zobaczyć ekspozycje muzealną. Wszystko za sprawą otwartego dnia, zorganizowanego z racji rocznicy urodzin patrona muzeum.

Muzeum poświęcone jest polskim pilotom, którzy brali udział w Bitwie o Anglię. Ekspozycję podzielono na część - otwartą, którą stanowią zabytkowe samoloty, oraz zamkniętą, gdzie zgromadzono liczne pamiątki z okresu II wojny światowej, głównie ekwipunek pilotów Dywizjonu 303, ale także z innych dywizjonów polskich.

Reklama

Pomysłodawcą i założycielem Muzeum 303 jest prywatny kolekcjoner i pasjonat lotnictwa - Tomasz Kajkowski, który wyraził wielkie zadowolenie z licznej obecności zwiedzających muzeum.

- Te skromne progi mojego muzeum dedykuje lotnikom, którzy wielokrotnie pokazali i oddali życie, po to, by żyć w wolnym kraju. To muzeum wciąż się tworzy, jesteśmy w fazie organizacji, tak naprawdę wiele rzeczy jest jeszcze do zrobienia, myślę, że uda nam się to osiągnąć, pomimo, że to bardzo trudny proces, złożony i kosztowny. Udaje nam się iść do przodu – zaznaczył założyciel muzeum.

Podczas otwartego dnia muzeum można było spotkać grupy rekonstrukcyjne, zobaczyć samoloty, zabytkowe samochody, a także rekwizyty z powstającego filmu "Dywizjon 303". Jednym z gości muzeum był aktor Paweł Deląg - miłośnik polskiego lotnictwa.

Zobacz zdjęcia: Muzeum Dywizjonu 303

- To jest ciekawe doświadczenie, bo jedzie się bardzo długo i nie ma nic, tylko wioski, małe miasteczka. Potem nagle okazuje się, że tutaj gdzieś w lasach, gdzieś na polach jest Muzeum 303. To będzie na pewno lokalna atrakcja i ludzie będą tutaj specjalnie przyjeżdżali. Myślę, że to bardzo ciekawa inicjatywa. Im więcej wokół polskiego lotnictwa wydarzeń, muzeów, filmów, to tym lepiej. Tym bardziej, że mamy się czym pochwalić.

Spotkanie w muzeum poprzedziła Msza święta w kościele pw. św. Piotra i Pawła w Parzymiechach. Eucharystii odprawianej z okazji 100-lecia polskiego lotnictwa, 103 urodzin patrona muzeum ppłk. pil. Jana Zumbacha oraz twórcy muzeum, przewodniczył proboszcz parafii ks. Roman Szkop.

- Myślę, że takie dzieła, które wspierają pamięć i odświeżają tą pamięć historyczną, umożliwiają zetknięcie się z tymi niezwykłymi eksponatami, to dla młodzieży, ale i dla mieszkańców tutaj jest czymś bardzo cennym. Ja oglądając te zbiory, osobiście jestem pod wrażeniem zdobycia munduru bojowego Cichociemnych, było ich niewielu, a tutaj jest oryginalny mundur, to świadczy o randze eksponatów - zauważył ksiądz proboszcz.

Muzeum szczególnie należy polecić młodzieży szkolnej. Tym bardziej, że jest już udostępniona wystawa stała dla szkół i grup zorganizowanych.

Tagi:
lotnictwo

Od dzieciństwa w branży lotniczej

2018-03-28 10:29

Witold Iwańczak
Niedziela Ogólnopolska 13/2018, str. 20-21

Naprawdę weszłam do branży, gdy miałam ok. czterech lat – powiedziała kiedyś Nicole Piasecki, jedna z najważniejszych kobiet i wiceprezesów w Boeing Commercial Airplanes, a zarazem wspaniała matka trójki dzieci

Archiwum Boeing Commercial Airplanes
Nicole Piasecki – córka wynalazcy i producenta śmigłowców transportowych – była jednym z najważniejszych wiceprezesów firmy Boeing w USA. W 2017 r., po 25 latach pracy, przeszła na emeryturę

Nicole Piasecki Heymann urodziła się w 1963 r. jako jedno z siedmiorga dzieci dumnego ze swojego polskiego pochodzenia słynnego konstruktora śmigłowców transportowych Franka Piaseckiego i Vivian O’Gara Weyerhaeuser. Swoje dzieciństwo wspomina z rozrzewnieniem i pasją do lotnictwa, której inspiracją była praca taty. – Mój ojciec nie myślał o science fiction, ale o zastosowaniach praktycznych – powiedziała Nicole Piasecki. – Nie chodziło mu o zysk, ale o to, by postępować właściwie. Chciał, żeby technologia lotnicza rozwiązywała życiowe problemy, np. transport drewna z gór, gdzie nie ma dróg ani pasów startowych. Jego praca zrewolucjonizowała transport, technologie ewakuacji, pomoc w klęskach żywiołowych, pożarnictwo, budownictwo i wiele innych dziedzin – dodała.

Studia i praca

Nicole ukończyła Uniwersytet Yale w 1984 r. z tytułem inżyniera mechanika. Podczas studiów była kapitanem drużyny hokeja na trawie, najbardziej wartościowym zawodnikiem w lacrosse i zdobyła uniwersytecką nagrodę kobiety sportowca roku. Według jej młodszego brata Johna, nagroda była świadectwem w równym stopniu jej determinacji, jak i sprawności fizycznej. – Była najlepsza, ponieważ chciała być najlepsza – przyznał John Piasecki. Nicole uzyskała również tytuł magistra w dziedzinie zarządzania biznesem w Wharton School na Uniwersytecie Pensylwanii, ponadto ukończyła prestiżową Keio Business School w Japonii w ramach programu studiów biznesowych. Ma uprawnienia pilota.

Do Boeinga dołączyła w 1992 r. jako inżynier w programie 777. Jej doświadczenie zawodowe obejmowało pracę dla Piasecki Aircraft Corporation, Cresap, Towers Perrin Company i United Technologies Sikorsky Aircraft Division. Po 2 latach zmieniła profil swojej pracy i znalazła się w dziale sprzedaży i strategii biznesowej. Była wiceprezesem ds. sprzedaży – spółki leasingowe. Na tym stanowisku zarządzała relacjami biznesowymi Boeinga ze wszystkimi firmami zajmującymi się leasingiem samolotów na całym świecie, w tym sprzedażą i marketingiem wszystkich komercyjnych samolotów i usług lotniczych na rzecz firm leasingowych. Kolejnym etapem było stanowisko wiceprezesa ds. strategii biznesowej i marketingu – kierowała strategicznym planowaniem biznesowym i marketingiem produktów i usług Boeing Commercial Airplanes.

Największe wyzwanie zawodowe

W 2006 r. firma postawiła przed Nicole jedno z największych wyzwań w jej karierze – stanowisko prezesa Boeinga w Japonii. Była to bardzo prestiżowa i ważna funkcja ze względu na fakt, że obcokrajowcom nie było łatwo zasłużyć sobie na szacunek japońskich partnerów biznesowych, a kobietom szczególnie. Boeing rozwijał wówczas swój samolot 787 Dreamliner, a Japończycy byli zarówno kluczowymi klientami, jak i partnerami budowlanymi. Piasecki była odpowiedzialna za rozwój i wzmocnienie obecności firmy w Japonii oraz za zarządzanie partnerstwem biznesowym i wdrażanie nowych inicjatyw w celu wzrostu wydajności – i osiągnęła sukces. John Feren, wiceprezes Boeinga i jej były szef, powiedział, że oprócz wysokich kompetencji, wiedzy i uroku osobistego Nicole „ma odwagę i nie daje się zastraszyć, nawet w zdominowanej przez mężczyzn kulturze, w którą wpisują się Boeing i Japonia. Trudno nie być członkiem jej fanklubu”.

Po powrocie do USA w 2010 r. Nicole Piasecki została wiceprezesem ds. rozwoju biznesu w Boeing Commercial Airplanes – odpowiadała za strategiczne planowanie i analizę, które mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia długofalowej konkurencyjności firmy. Od 2013 r. była również dyrektorem generalnym systemów napędowych Boeing Commercial Airplanes i nadzorowała zespół odpowiedzialny za projektowanie i opracowanie zintegrowanych systemów napędowych wszystkich samolotów komercyjnych Boeing, a poza tym współpracowała z firmami produkującymi silniki w celu określenia wymagań i zintegrowania ich parametrów z samolotem, aby uzyskać najlepszą wydajność ekonomiczną i ekologiczną. Jej zespół ponadto wspiera dostawę ok. 750 samolotów rocznie i zapewnia światowej klasy obsługę klienta dla kolejnych blisko 13 tys. samolotów używanych na całym świecie. Nicole Piasecki od 15 września 2017 r. jest na emeryturze, na którą przeszła po 25 latach pracy.

Nicole prywatnie

Nicole szeroko angażuje się w przeróżne inicjatywy społeczne, zasiada np. w Radzie Dyrektorów Weyerhaeuser Co., w Radzie Dyrektorów Banku Rezerw Federalnych w San Francisco, jest członkiem Rady Wykonawczej Uniwersytetu Yale, członkiem i dyrektorem Komitetu Doradczego Federalnego Urzędu Lotnictwa Cywilnego, członkiem zarządu Washington Works. To właśnie podczas służby w radzie Washington Works, która pomaga kobietom wyjść spod opieki społecznej i się usamodzielnić, Nicole poznała swojego przyszłego męża – inżyniera Petera Heymanna. Peter był menedżerem Microsoftu, a później współzałożycielem firmy Intermind, zajmującej się oprogramowaniem internetowym. Obecnie jest konsultantem do spraw zarządzania. Mają trzech synów w wieku 18, 16 i 11 lat.

Nicole śmieje się, że najlepiej jej się pracowało na wysokości 35 tys. stóp, bo uwielbia latać i jest tam zdecydowanie spokojniej niż przy biurku w firmie. Gdy dorastała, chciała być liderem w branży lotniczej – i mamą! Jest głęboko wdzięczna Bogu za to, że osiągnęła i jedno, i drugie, a zwłaszcza to drugie. Dotychczas rezerwowała weekendy tylko dla rodziny, uważając, że czas spędzony z rodziną jest najlepszym lekiem na stres. Teraz cieszy się z faktu, że może aktywniej uczestniczyć w życiu swoich synów. Lubi jeździć na nartach, wędrować, wspinać się, grać w golfa, słowem – wszystko, co wymaga ruchu. Na pytanie, jaka jest jej ulubiona piosenka, odpowiada: „Cokolwiek, co moi trzej synowie obecnie śpiewają w domu”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Po co nam księża?

2018-07-19 12:20

Salve TV

Czym jest Eucharystia? Co to znaczy, że "Kościół żyje dzięki Eucharystii"? W jaki sposób dobrze ją przeżyć? Czym jest realna obecność Chrystusa w Eucharystii? Po co nam księża?

RobertCheaib/pixabay.com

- Eucharystia kojarzy nam się z niedzielną Mszą św., natomiast jeżeli zapytamy, co dzieje się w niedzielę w Kościele, to ludzie na ogół mają świadomość, że odsyła nas to do Wielkiego Czwartku i Ostatniej Wieczerzy. To jest prawda, ale ukazuje tylko jeden aspekt Eucharystii - ks. prof. dr hab. Piotr Mazurkiewicz.

- Eucharystia jest Ofiarą Chrystusa. Jeżeli patrzymy na to, co dzieje się na ołtarzu jako uczestniczenie w Męce, Śmierci i Zmartwychwstaniu Chrystusa to oznacza, że w każdej Mszy św. uczestniczymy w jakimś dramacie, który ma szczęśliwe zakończenie - dodaje.

- W centrum Eucharystii stoi krzyż. To jest zupełnie inne doświadczenie, czy jest się na uczcie, czy jest się na Golgocie - podkreśla.

- Jeżeli nie ma kapłaństwa, to w konsekwencji nie ma i Eucharystii - zaznacza.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Belgia: wzrosła liczba przypadków „wspomaganej śmierci”

2018-07-19 18:42

ts (KAI/KNA) / Bruksela

W Belgii rośnie liczba przypadków „wspomaganej śmierci”. Z ogłoszonego 17 lipca w Brukseli raportu Federalnej Komisji Kontroli Eutanazji (FCEE) za ostatnie dwa lata wynika, że w 2017 na śmierć z rąk lekarzy zdecydowało się 2309 osób. Jest to o 13 proc. więcej w porównaniu z 2016, kiedy to zarejestrowano 2028 takich przypadków.

Fotolia.com/ Steve

Według przewodniczącego Komisji - Wima Distelmansa o „wspomaganą śmierć” prosi coraz więcej osób starszych, cierpiących w sumie na kilka chorób, tzw. polipatologię (np. niewidomi i niesłyszący, a jednocześnie nie mogący się poruszać). Większość pacjentów (1747) była w wieku 60-89 lat. Wśród osób, które w latach 2016 i 2017 poddały się samobójczej śmierci z udziałem lekarza, były trzy niepełnoletnie (9, 11 i 17 lat).

Większość pacjentów jako powód tej bolesnej decyzji podaje raka lub kombinację „ciężkich i nieuleczalnych chorób”, w 40 przypadkach – cierpienia psychiczne. Podobne motywy podano rok wcześniej. Wzrosła natomiast nieznacznie liczba przypadków, w których lekarz udzielał „aktywnej pomocy” w oparciu o wcześniej złożoną na piśmie dyspozycję pacjenta. Raport FCEE zauważa też coraz większą liczbę przypadków śmierci na żądanie w domach starców: w 2016 było 256 takich przypadków, a w 2017 już 348.

Nawiązując do tych danych niemiecka fundacja ochrony pacjentów wezwała 18 lipca, aby w dyskusjach toczących się w kraju na temat „wspomaganej śmierci” odnieść się do sytuacji u ich zachodniego sąsiada. „Belgijska statystyka w sprawie eutanazji jest zatrważająca, wzrost o 14 proc. nastąpił tylko w ciągu ostatniego roku” - powiedział niemieckiej agencji katolickiej KNA przewodniczący fundacji Eugen Brysch. Zwrócił uwagę, że osób, które poddały się eutanazji, jest czterokrotnie więcej niż ofiar śmiertelnych w wypadkach drogowych. Wyraził też obawę, że pod płaszczykiem „własnej decyzji” mogą być także zabijane dzieci, chorzy psychicznie oraz pacjenci z demencją (otępieniem).

Według belgijskiej komisji kontrolnej, wszystkie decyzje spełniały kryteria „śmierci na życzenie ”, dlatego nie było konieczne przekazywanie niejasnych przypadków do dalszego rozpatrywania przez prokuraturę.

W marcu z komisji wystąpił belgijski lekarz. Powodem jego decyzji był pacjent z demencją, który zmarł „w asyście lekarza”, ale nie miał spisanej przez siebie tzw. dyspozycji pacjenta. Człowiek ten został zabity na życzenie rodziny, uważa lekarz.

W Holandii, gdzie również pod określonymi warunkami jest dozwolona eutanazja, w 2017 r. po raz pierwszy jeden z przypadków przekazano prokuraturze. Tam także chodziło o pacjenta z otępieniem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem